Περιγραφή
Το «Τoστ Ζαμπόν» του Τσαρλς Μπουκόβσκι δεν είναι μια απλή αφήγηση ενηλικίωσης· είναι ένα βιβλίο που σε τραβά από τον γιακά και σε βάζει να δεις τον κόσμο μέσα από τον λοξό, ωμό, ανελέητα ειλικρινή φακό του Χένρι Τσινάσκι. Αν τα περισσότερα μυθιστορήματα για την εφηβεία μοιάζουν με ημερολόγια γεμάτα ονειροπόληση και γλυκόπικρη νοσταλγία, εδώ η μνήμη μυρίζει ιδρώτα, σπασμένα σπυριά, υγρασία από υπόγεια και μια επίμονη δόση πείσματος που σκληραίνει τον αέρα.
Ο Μπουκόβσκι στήνει έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι δεν μεγαλώνουν με τρυφερότητα αλλά με γροθιές και σιωπές· όπου το σπίτι δεν είναι φωλιά αλλά κλωβός που κρύβει θυμό, και το σχολείο μια μικρογραφία βίας και γελοιότητας. Ο Τσινάσκι μεγαλώνει σε μια δεκαετία που δεν χαρίζεται σε κανέναν, κι ο συγγραφέας δεν προσπαθεί να ομορφύνει τίποτα: κάθε στιγμή είναι μια μικρή μάχη ανάμεσα στην ανάγκη για αξιοπρέπεια και στην ασφυκτική πραγματικότητα που την αρνείται.
Κι όμως, μέσα σε όλη αυτή τη σκοτεινή τραχύτητα, το «Τοστ Ζαμπόν» λάμπει με έναν εντελώς δικό του τρόπο. Η γλώσσα είναι σαν μαχαίρι που κόβει καθαρά, χωρίς να διστάζει. Το χιούμορ —βρώμικο, ξινό, απροσδόκητα τρυφερό— λειτουργεί ως αντισηπτικό στην αθλιότητα. Και ο νεαρός Τσινάσκι, παρά τις ρωγμές του, έχει έναν παράξενο, άγριο ανθρωπισμό: βλέπει τον κόσμο μέσα από το πρίσμα της ήττας, αλλά δεν αφήνει ποτέ την ήττα να τον ορίσει.
