Περιγραφή
Το Far Beyond Driven των Pantera, κυκλοφορημένο το 1994, είναι ένας δίσκος που δεν απλώς πιέζει τα όρια του groove metal — τα διαλύει ολοκληρωτικά. Αν το Vulgar Display of Power ήταν το χτύπημα στην πόρτα, το Far Beyond Driven είναι η στιγμή που η μπάντα την ξηλώνει με τη μπότα και μπουκάρει μέσα. Πρόκειται για ένα από τα πιο ακραία άλμπουμ που έχει φτάσει ποτέ στο Νο1 των αμερικανικών charts, ένα επίτευγμα που μόνο οι Pantera θα μπορούσαν να πετύχουν, συνδυάζοντας ωμότητα, τεχνική και πρωτόγνωρη ένταση.
Η παραγωγή είναι τραχιά, σχεδόν επιθετικά ασυμβίβαστη: οι κιθάρες του Dimebag Darrell ακούγονται σαν πολεμική μηχανή με λάμες, χτίζοντας riffs που βαδίζουν ανάμεσα σε groove και καταιγιστική θραύση. Το μπάσο του Rex Brown δίνει βάθος και λασπωμένη υφή, ενώ ο Vinnie Paul παίζει σαν να προσπαθεί να σπάσει το κιτ στα δύο — κάθε χτύπημα είναι βαρύτερο από το προηγούμενο. Πάνω από όλα αυτά, ο Phil Anselmo ουρλιάζει, φτύνει, ψιθυρίζει και ξεσπάει με τρόπο που κάνει τον δίσκο να μοιάζει περισσότερο με ψυχολογικό εξορκισμό παρά με συμβατική metal ερμηνεία.
Από την εκρηκτική έναρξη του “Strength Beyond Strength” μέχρι το ασφυκτικό “Slaughtered” και την παρανοϊκή διασκευή του “Planet Caravan” των Black Sabbath, ο δίσκος κινείται σαν ένα συνεχές κύμα οργής και παραμόρφωσης. Δεν υπάρχουν ανάσες· μόνο στιγμές που πέφτουν στην ταχύτητα, αλλά ποτέ στην ένταση. Το Far Beyond Driven είναι βιομηχανικός ίλιγγος, δύναμη που σε τραβάει προς τα κάτω όπως η βία μιας υδραυλικής πρέσας — μια μεταλλική διαδρομή χωρίς φίλτρα, χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς καμία διάθεση να γίνει “εύκολο” άκουσμα.
Αυτός ο δίσκος παραμένει ένα από τα πιο ωμά και αδιαπραγμάτευτα statements στην ιστορία του metal. Δεν προσπαθεί να γίνει αρεστός· απαιτεί πλήρη παράδοση. Και γι’ αυτό ακριβώς θεωρείται, μέχρι σήμερα, ένα από τα πιο επιδραστικά και ακραία άλμπουμ που έχει υπογράψει ποτέ mainstream μπάντα.
